Вне следа / No Trace
Вне следа
Вздох прошлого ещё не возник.
Будущий выдох уже исчез.
Ни «ещё». Ни «уже».
Треснуло зеркало «я».
В тёплой ладони
мир, которого нет.
Куда ж ты теперь?
No Trace
The past’s breath
is not yet born.
The future’s breath
is already gone.
Neither “not yet”
nor “already.”
The mirror named “I”
has cracked.
In the warm palm,
a world that is not.
Where will you go
now?
痕もない
過去の息はまだ生まれず
未来の吐息はもう消えた
まだでもなく
もうでもなく
〈私〉という鏡が割れた
あたたかな掌に
在りもしない世界
あなたは今
どこへ。
無痕
昔息未生，
來息已滅。
非未，
非已。
我鏡忽碎。
溫掌之中，
有無之世。
子今安往。
जो चिह्न नहीं
बीते का श्वास अभी जन्मा नहीं।
आनेवाले का निःश्वास पहले ही खो गया।
न “अभी”,
न “पहले ही”।
“मैं” का दर्पण
टूट गया।
गरम हथेली में
एक ऐसा जगत जो है ही नहीं।
अब तुम
कहाँ जाओगे?
अचिह्नम्
अतीतस्य श्वासो नाद्यापि जातः।
अनागतस्य निःश्वासः पूर्वमेव नष्टः।
न “अद्यापि”,
न “पूर्वमेव”।
“अहम्” इति दर्पणः
भग्नः।
उष्णे करतले
अविद्यमानं जगत्।
इदानीं त्वं
कुत्र यास्यसि?
อนิมิตฺตํ
อตีตสฺส อสฺสาโส
นุปฺปนฺโน.
อนาคตสฺส ปสฺสาโส
ปุพฺเพว นิรุทฺโธ.
น “อชฺชาปิ”,
น “ปุพฺเพว”.
“อหํ”ติ อาทาโส
ภินฺโน.
อุณฺเห หตฺถตเล
อสติ โลเก.
อิทานิ ตฺวํ
กุหึ คจฺฉิสฺสสิ?
Spurlos
Der Atem der Vergangenheit
ist noch nicht entstanden.
Der Atem der Zukunft
ist schon verweht.
Weder „noch nicht“
noch „schon“.
Der Spiegel „Ich“
ist zerbrochen.
In der warmen Handfläche
eine Welt, die nicht ist.
Wohin gehst du
jetzt?
Χωρίς ίχνος
Η ανάσα του παρελθόντος
δεν γεννήθηκε ακόμη.
Η ανάσα του μέλλοντος
έχει ήδη σβήσει.
Ούτε «ακόμη»
ούτε «ήδη».
Ο καθρέφτης που λέγεται «εγώ»
ράγισε.
Στη ζεστή παλάμη
ένας κόσμος που δεν είναι.
Πού θα πας τώρα;
Sine vestigio
Halitus praeteriti
nondum ortus est.
Halitus futuri
iam evanuit.
Neque “nondum”
neque “iam”.
Speculum “ego”
fractum est.
In calida palma
mundus qui non est.
Quo ibis
nunc?
بلا أَثَر
نَفَسُ الماضي
لم يَنْشَأْ بعدُ،
وزَفْرُ الآتي
قد زالَ.
لا «بعدُ»
ولا «قد».
تصدَّعَتْ مرآةُ «الأنا».
في الكفِّ الدافئةِ
عالَمٌ لا وجودَ له.
فإلى أينَ تمضي
الآن؟
Sin rastro
El aliento del pasado
aún no ha surgido.
El aliento del futuro
ya se ha desvanecido.
Ni «aún»
ni «ya».
El espejo del «yo»
se ha resquebrajado.
En la palma tibia,
un mundo que no es.
¿Adónde irás
ahora?
بینشان
دَمِ گذشته
هنوز پدید نیامده،
و دَمِ آینده
از پیش محو شده است.
نه «هنوز»
نه «از پیش».
آیینۀ «من»
درهم شکسته است.
در کفِ گرم،
جهانی که نیست.
اکنون
به کجا خواهی رفت؟
بےنِشان
گَژھِس دَم
نہ آو۔
ووتُر دَم
گَو۔
نہ ہَنوز،
نہ پَتہٕ۔
مےٚ زان
ژَٹھ گَمُت۔
گَرم کَفَس مَنز
نہ چھُ کینہہ۔
اَز
کُتھ گَژھِو؟
흔적 없이
지난 숨은
아직 나지 않았고
다가올 숨은
이미 사라졌다
‘아직’도
‘이미’도 아니다
‘나’의 거울은
갈라졌다
따뜻한 손바닥에
없는 세계
이제
너는 어디로 가는가
ئىزسىز
ئۆتكەن نەپەس
تېخى پەيدا بولمىغان،
كېلەچەك نەپەس
ئاللىقاچان يوقالغان.
نە «تېخى»،
نە «ئاللىقاچان».
«مەن» ئەينىكى
يېرىلدى.
ئىسسىق ئالقىندا
يوق دۇنيا.
ئەمدى
سەن نەگە بارىسەن؟
Эзсез
Үткән сулыш
әле тумаган,
киләчәк сулыш
инде сүнгән.
Ни «әле»,
ни «инде».
«Мин» көзгесе
ватылды.
Җылы учта
юк дөнья.
Хәзер
син кая китәрсең?
İzsiz
Geçmişin soluğu
henüz doğmamış.
Geleceğin soluğu
çoktan yitmiş.
Ne “henüz”,
ne “çoktan”.
“Ben” aynası
çatlamış.
Sıcak avuçta
olmayan bir dünya.
Şimdi
sen nereye gidersin?
རྗེས་མེད།
འདས་པའི་དབུགས་ནི
ད་དུང་མ་སྐྱེས།
མ་འོངས་པའི་དབུགས་ནི
སྔར་ནས་མེད།
ད་དུང་མིན།
སྔར་ནས་མིན།
“ང་”ཞེས་བྱ་བའི་མེ་ལོང་ནི
ཆག་པར་གྱུར།
དྲོ་བའི་ལག་མཐིལ་དུ
མེད་པའི་འཇིག་རྟེན།
ད་ནི
ཁྱོད་གར་འགྲོ།
Me ka Meheu ʻOle
ʻAʻole i hānau ʻia
ka hanu o ka wā i hala.
Ua nalowale e nō
ka hanu o ka wā e hiki mai ana.
ʻAʻole “i kēia manawa,”
ʻaʻole “ma mua iho.”
Ua naha
ke aniani i kapa ʻia “ʻo au.”
I loko o ka poho lima mehana,
he ao ʻole.
ʻĀnō,
e hele ana ʻoe i hea?
Gan Lorg
Níor saolaíodh fós
anáil an ama a chuaigh thart.
Tá anáil an ama atá le teacht
imithe cheana.
Ní “fós,”
ní “cheana.”
Scáthán darb ainm “mé” —
briste.
I mbos te na láimhe,
domhan nach bhfuil ann.
Anois,
cá rachaidh tú?
Kāore he Tohu
Te hā o mua
kāore anō kia ara.
Te hā o anamata
kua riro kē.
Ehara i te “anō”,
ehara i te “kē”.
Kua whati
te whakaata ko “au”.
I te kapu mahana,
he ao kore.
Ināianei,
ka haere koe ki hea?
Sem Rastro
O sopro do passado
ainda não nasceu.
O sopro do futuro
já desapareceu.
Nem “ainda”,
nem “já”.
Rachou
o espelho chamado “eu”.
Na palma morna,
um mundo que não existe.
Para onde vais
agora?
Sans trace
Le souffle du passé
n’est pas encore né.
Le souffle du futur
a déjà disparu.
Ni « pas encore »,
ni « déjà ».
S’est fendu
le miroir appelé « moi ».
Dans la paume tiède,
un monde qui n’existe pas.
Où iras-tu
maintenant ?
